Duszpasterstwo Akademickie św. Anna w Krakowie – IPN

Informacja dotycząca działalności krakowskich duszpasterstw

Tekst stanowi informację urzędnika Służby Bezpieczeństwa dotyczącą działalności krakowskich duszpasterstw akademickich, a szczególnie dwóch z nich – DA przy kościele św. Anny oraz DA przy kościele dominikanów.

W tym pierwszym, kierowanym w czasie sporządzania notatki przez ks. Adama Bonieckiego, młodzież skupiona była w kilku sekcjach, m.in. w sekcji Pisma Świętego, filozofii przyrody, teologii słowa, czy etyki. Większość członków ośrodka przy kościele św. Anny stanowili studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w szczególności Wydziału Matematyczno-Chemiczno-Fizycznego. W ramach duszpasterstwa organizowane były różnorakie wydarzenia: zebrania, odczyty oraz prelekcje, a także cieszące się szczególną popularnością wycieczki oraz obozy, zarówno letnie, jak i zimowe. Jednakże działalność studentów nie ograniczała się do spotkań w obrębie duszpasterstwa – byli oni również aktywni politycznie, brali udział w akcjach protestacyjnych, szczególnie w marcu 1968 r. oraz w okresie V Zjazdu PZPR. Z tym pierwszym wydarzeniem autor wiąże szczególnie dwa nazwiska krakowskich studentek – Grażyny Bąk, która zbierała podpisy pod skierowaną do sejmu petycją wyrażającą sprzeciw wobec zdjęcia z afisza Dziadów, oraz Barbary Brozdowskiej, inicjatorki zbiórki pieniężnej na wieniec, który miał być złożony pod pomnikiem Adama Mickiewicza. W Instytucie Fizyki UJ natomiast dochodziło do zrywania lub niszczenia wszelkich materiałów propagandowych – afiszy, emblematów oraz gazetek dotyczących V Zjazdu PZPR. Szczególnie aktywny był w tym zakresie student II roku fizyki – Jerzy Gierula.

Drugim najaktywniejszym krakowskim duszpasterstwem był ośrodek przy kościele dominikanów kierowany przez o. Tomasza Pawłowskiego. Działał tam tzw. „Klub Pod Beczką”, w ramach którego, podobnie jak u św. Anny, odbywało się wiele dyskusji, odczytów, zabaw i wycieczek. Duszpasterstwo dominikanów podejmowało jednak również sporo innowacyjnych działań. Przykładem może być utworzenie pod kierunkiem asystenta z PWSM, Józefa Serafina bigg-beat’owego [pisownia oryginalna] zespołu, który wykonywał fragmenty mszy oraz kolędy. Cieszył się on w związku z tym dużą popularnością wśród studentów – był zapraszany również do innych miast, np. do Katowic czy Rzeszowa, a na jego wzór stworzono podobną grupę muzyczną przy kościele św. Floriana. Ponadto o. Tomasz Pawłowski zasłynął jako główny organizator konferencji poruszających ważne dla młodych zagadnienia tj. miłość, relacje damsko-męskie, wiara, samotność. Szczególnie istotnym wydarzeniem w kalendarzu duszpasterskim były również rekolekcje dla niewierzących. Pomysły o. Pawłowskiego stanowiły przykład dla innych duszpasterzy akademickich, którzy zaczęli rozwijać podobną działalność – szczególnie w kościele św. Floriana oraz w kościele franciszkanów.

oprac. Monika Dorożyńska